Analyse: Kortetermijndenken? Vergeet het maar.

Vaak verwijt men politici dat ze geen langetermijnvisie hebben. Met klimaat is echter precies het omgekeerde aan de hand. Allemaal (een zekere president-elect daargelaten) zijn ze het erover eens dat de razend ambitieuze doelstellingen van het Parijsakkoord gehaald moet worden. Maar als het dan aankomt op het zetten van concrete stappen op korte termijn, geven ze niet thuis. In Marrakesh wordt dat weer eens pijnlijk duidelijk.

Ban Ki-Moon spreekt de klimaattop toe

Pre-2020

Vooraf werd aangekondigd dat de COP22 een Action COP zou worden. Beloftes zouden omgezet worden in daden. Vooral voorstellen om meer te doen voordat het Akkoord van Parijs in werking treedt zijn belangrijk. Hoe langer we immers wachten, hoe moeilijker het wordt onze beloftes ook daadwerkelijk te halen. De afgelopen dagen vond daarom een dialoog plaats over pre-2020-actie.

Uitkomst? Er zijn afspraken gemaakt over de wijze waarop we ontwikkelingslanden de komende jaren gaan helpen met het invoeren van hun nationale klimaatplannen. Capacity building heet dat. Uiteraard is dat belangrijk, maar het komt natuurlijk bij lange na niet in de buurt van wat nodig is om de temperatuurstijging tot anderhalve graad te beperken. Dat vereist per direct stappen nemen om de CO2-uitstoot verder terug te dringen.

Suggesties voor de EU

Neem de Europese Unie. Onze CO2-reductiedoelstelling van 20 procent voor 2020 gaan we met 5 procent overschrijden. We zitten nu al op 23 procent. Komt dat door ons ambitieuze klimaatbeleid? Absoluut niet. Door de economische crisis was de uitstoot van broeikasgassen veel lager dan verwacht, waardoor de reductiedoelstelling vrijwel betekenisloos werd. Het overschrijden van doelstelling klinkt positief. Maar er is geen enkele rekening mee gehouden bij het stellen van het doel voor 2030: 40 procent. (Ter vergelijking: om de afspraken van Parijs na te komen moeten we in 2050 minimaal op min 95 procent zitten)

Omhoog dus die doelstellingen! Helaas heeft niemand het daarover. Of wat te denken van het enorme overschot in CO2-rechten in het emissiehandelssysteem (EU ETS). Die worden vanaf 2020 langzaam in een fonds gestopt, maar komen automatisch terug zodra de schaarste toeneemt. Vanaf dat moment zullen ze onze toekomstige CO2-reductiedoelstelling ondermijnen. Schrappen dus die rechten! Ook daar heeft niemand het over. En dat terwijl er nota bene momenteel wetgevend traject loopt om ETS te herzien.

Pronken met mooie beloftes, maar de kop in het zand steken zodra ongemakkelijke besluiten genomen moeten worden. Laat dat laatste de volgende generatie politici maar doen, denken veel huidige politici.

Klimaatmores

Bas Eickhout schreef Klimaatmores, daarin geeft hij een blik achter de schermen op de klimaattoppen.

Klimaatmores
Bestel via Libris.nl