De wandelgangen in Lima gonzen van 'the Brazilian proposal'

Bas Eickhout werd onlangs door een onafhankelijke jury van duurzaamheidsexperts op nummer 1 in de Duurzame 100 van Trouw gezet. Voor deze krant schrijft Eickhout tijdens de klimaattop af en toe een blogbericht. Uiteraard linken we ze ook vanuit deze klimaatwebsite.

Hoe zorg je ervoor dat zowel rijke als arme landen bijdragen aan het tegengaan van klimaatverandering? In Lima wordt nu een innovatief Braziliaans voorstel besproken. Alleen Europa werkt niet echt mee.

De ringen uit het voostel van Brazilië
De ringen uit het voostel van Brazilië

In Lima wordt heel wat afgediscussieerd over wat er moet gebeuren met Annex I en Annex II uit het Kyotoprotocol. In dat protocol, het enige klimaatakkoord dat ooit gesloten werd, zaten namelijk twee annexen. In de ene annex stonden alle rijke landen die historisch gezien het meeste hebben bijgedragen aan klimaatverandering. In de andere annex de ontwikkelingslanden die destijds nauwelijks verantwoordelijkheid hadden voor klimaatverandering. De eerste groep verplichtte zich tot het beperken van uitstoot, de tweede groep had geen verplichtende doelen.

In het nieuwe akkoord dat volgend jaar in Parijs rond moet komen, zal ook gekeken worden naar hoe met die twee groepen moet worden omgegaan. Terecht, want allereerst is door de jaren heen een loopgravenoorlog ontstaan tussen de grote vervuilers aan de ene kant en de armste landen aan de andere kant.

Ringen

Brazilië heeft zoals gebruikelijk haar uiterste best gedaan om met een redelijk alternatief te komen. In de wandelgangen is momenteel een van de meest gestelde vragen: “What do you think about the Brazilian proposal?”

Brazilië houdt vast aan de Annex I-landen: alle rijke landen zullen zich moeten vastleggen op ambitieuze bindende doelen. De ontwikkelingslanden komen als het ware in ringen daaromheen. Iedere vijf jaar wordt gekeken of je nog wel in je ring thuishoort of dat je richting de bulls eye schuift. Je kan vanuit de binnenring niet naar de buitenring. Het doel is dat uiteindelijk alle landen door de jaren heen naar de bulls eye bewegen zodat uiteindelijk alle landen ter wereld zich houden aan de gestelde klimaatdoelen. Op die manier hou je dus niet de twee groepen weer voor jaren in stand en kun je de onderlinge gijzeling van ontwikkelde en ontwikkelingslanden doorbreken.

Lees het complete blogbericht op de website van Trouw