Drie kwesties om in de gaten te houden tijdens COP23

Een rustige tussentop? Er worden op de klimaattop in Bonn misschien geen grote besluiten verwacht, maar er is genoeg gaande om in de gaten te houden. We noemen alvast drie belangrijke punten.

Fiji en de kosten van klimaatverandering

D eilandengroep Fiji organiseert deze keer de klimaattop (COP23). Dit eiland weet wat klimaatverandering kan brengen, in 2016 werd het volledig in puin gelegd door orkaan Winston. Die liet tienduizenden mensen dakloos en veroorzaakte veertig doden en een miljard dollar aan schade. Het was de sterkste orkaan ooit op Fiji geland is sinds mensenheugenis.

Ook dit jaar levert bericht na bericht over de pijnlijke gevolgen van extreem weer. Het Fijiaanse voorzitterschap zal veel nadruk leggen op de kosten van, en verantwoordelijkheid voor de onomkeerbare gevolgen van klimaatverandering voor ontwikkelingslanden. Loss and damage in klimaattaal. Dat ligt absoluut niet lekker bij de EU en andere westerse landen, zij zijn als de dood om een deur naar schadeclaims te openen.

Trump en de push voor fossiele brandstoffen

De eerste klimaattop met Trump aan het roer in de VS. Uit het Parijsakkoord stappen duurt vier jaar, dus Amerika doet nog gewoon mee. Ook daarna blijven ze trouwens aanschuiven bij de klimaattoppen, want ze stappen als land niet uit het UNFCCC-raamwerkverdrag.

Hoe stellen de VS zich op tijdens de onderhandelingen? Liggen de Amerikaanse onderhandelaars dwars? Snijdt Trump in de bijdrage van de VS aan internationale klimaatfinanciering? Hoe reageren andere landen daarop? Treden Amerikaanse steden en staten naar voren?

Trump wil COP23 in ieder geval aangrijpen om kolen en gas te promoten, onder andere door de zogenaamde kansen die het biedt voor arme landen te benadrukken. Volgens de minister van Energie helpt het zelfs tegen seksueel geweld!

De gevoelige voorbereiding van 'mijlpaal 2018'

Maar het belangrijkste van COP23 blijft toch... COP24, volgend jaar in Polen. Hoe beter de afspraken nu zijn, hoe meer er uit de COP van volgend jaar gehaald kan worden. COP23 moet twee fundamentele aspecten voorbereiden:

  • Als landen hun nationale klimaatplannen niet snel bijstellen, dan zitten we met minimaal drie graden opwarming. In 2018 moeten de landen met de billen bloot. Niet alleen komt dan het IPCC-rapport uit over wat er moet gebeuren om opwarming onder anderhalve graden te houden. Ook moeten de landen verantwoording afleggen over hun toezeggingen. Dat biedt een enorme kans om de ambitie op te voeren, maar dan moet het proces wel tanden hebben. Op wat voor wijze moeten de landen verantwoording afleggen? En welke resultaten moeten uit het proces komen? Dat wordt de komende twee weken besloten.
  • De duivel zit in de details. Het Parijs-akkoord geeft de richting aan, maar veel exacte voorwaarden moeten nog ingevuld worden. Hoe zie je er bijvoorbeeld op toe dat landen ook echt de emissiereducties behalen die ze beloven? Hoe garanderen de rijkere landen dat de jaarlijkse honderd miljard die ze toezeggen, ook echt elk jaar op tafel komt? Dat zijn allemaal kwesties voor het rulebook. In 2018 moet het klaar zijn. Dat is extreem snel voor zulke gevoelige onderwerpen en voor diplomaten. Er zal de komende weken vooruitgang geboekt moeten worden. De klok tikt. 

Klimaatmores

Bas Eickhout schreef Klimaatmores, daarin geeft hij een blik achter de schermen op de klimaattoppen.

Klimaatmores
Bestel via Libris.nl