Klimaatupdate: Maandag 14 november

In Marrakesh is de UNFCCC begonnen aan haar tweede week van de klimaattop. Dat is de week waarin de onderhandelingen op politiek niveau starten en ik ben weer van de partij. En het valt niet te ontkennen: Donald Trump hangt als een donkere schaduw over de onderhandelingen heen.

Vooralsnog blijkt de campagneretoriek van Trump nog niet in kracht verloren nu hij president-elect is. Zo wil hij een ontkenner van klimaatverandering de overdracht van de klimaatportefeuille in handen geven. Dat voorspelt weinig goeds. Desalniettemin is de rest van de wereld druk in de weer met alle afspraken over adaptatie, mitigatie, meten en weten, financiering en alle andere zaken die komen kijken bij het in Parijs gestelde doel van maximaal anderhalve graad opwarming.

Makkelijk zal het niet worden, want het zal ook nodig zijn om de lucht- en scheepvaart mee te krijgen om drastisch minder uit te gaan stoten. Vorige maand bleken de gesloten deals in elk geval daar nog weinig urgentie te tonen.

Risico voor de Amerikaanse economie

Als Trump eenmaal president is en zijn plannen wil doorzetten komt daar dus nog een bijkomend probleem bij. De Verenigde Staten zijn verantwoordelijk voor maar liefst 18 procent van de wereldwijde uitstoot. Trump neemt dus nogal een risico. Niet alleen voor het klimaat, maar ook voor zijn eigen economie. De rest van de wereld zal namelijk wel doorgaan op de ingeslagen weg van een duurzame economie. Het valt in die zin dus ook nog maar te bezien of de grote bedrijven in de VS niet Trump uiteindelijk aan z'n mouw zullen trekken.

Geopolitiek razend interessant

Al met al gaat dus COP22 in met nog meer urgentie om spijkers met koppen te slaan. Immers, nu zit president Barack Obama met zijn minister van Buitenlandse Zaken John Kerry nog aan de knoppen en kunnen er nog afspraken gemaakt worden. Dat zal over een jaar anders zijn. De top is in die zin geopolitiek ook razend interessant. Immers, als de VS zich zo laat afzonderen van dit proces ontstaan er geheel nieuwe verhoudingen in de roemruchte plenaire zaal. De Zuid-Amerikaanse landen kunnen weer vol op het orgel in anti-Amerika retoriek, China kan zomaar opeens een enorme plek opeisen als zogenaamd vooruitstrevend land en Rusland is de volgende keer niet langer de sacherijn van de zaal.

Klimaatmores

Bas Eickhout schreef Klimaatmores, daarin geeft hij een blik achter de schermen op de klimaattoppen.

Klimaatmores
Bestel via Libris.nl