Merkel trekt portemonnee, Macron komt met ideeën

De klimaattop gaat de fase in waarin politieke besluiten genomen worden. Voor de klimaatministers aan de slag gaan, zijn er echter nog de traditionele 'opening statements', deze keer van de Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president Emanuel Macron. Als het motorblok van de EU spreekt, is het altijd de moeite waard om even goed te luisteren.

Macron en Merkel

Merkel is zakelijk

Vrijuit spreken is normaal gesproken geen kenmerk van Merkel. Maar woensdag was ze echter nog zakelijker dan normaal. Op zich geen verrassing: ze zit middenin coalitieonderhandelingen met liberalen en Groenen. Merkel houdt een stijve toespraak waarin ze wegblijft van vergezichten. En al helemaal geen knuppel in de Europese en Duitse hoenderhokken gooit. Zo is het Europese doel van ten minste 40 procent CO2-reductie in 2030 “ambitieus”. Ze rept met geen woord over het feit dat het verre van in lijn is met het Parijsakkoord.

Maar Merkel kon niet om de onverminderde Duitse kolenstook heen, zeker niet nu het zowel op de klimaattop als bij de coalitieonderhandelingen op de agenda staat. Ja, de uitstoot moet omlaag. Nee, het mag niet leiden tot sociale spanning. Ja, het staat hoog op de agenda van de coalitieonderhandelingen.

Als je dan geen uitspraken over ambitie kunt doen, kan je altijd nog de portemonnee trekken, moet Merkel gedacht hebben. Ze belooft 200 miljoen euro voor internationale klimaatfinanciering, het was de smeerolie van de onderhandelingen deze week. Maar met afkopen zal ze de kritiek op Germany's dirty little secret (de kolenmijnen op slechts vijftig kilometer van Bonn), terecht, niet kunnen stillen.

Macron doet niet aan tere zieltjes

De boel even flink opschudden, Macron zit er niet mee, hij bevestigde het woensdag wederom. Er moet een minimum CO2-prijs van 30 euro komen, en dan niet enkel voor de energiesector. Dat mag de Europese industrie internationaal niet benadelen, en dus moet er volgens Macron een CO2-belasting aan de grens van de EU komen. Bij import vanuit landen waar minder strikt klimaatbeleid is, moet die belasting het verschil in productiekosten compenseren. Een prachtidee wat GroenLinks betreft, mits slim ingevoerd. Europarlementariër Bas Eickhout probeerde het voor elkaar te krijgen cementsector. Maar uiteraard ligt het zowel in Europa als internationaal extreem gevoelig.

Nog zo een goed streven van Macron: Hij wil dat klimaat voortaan meegenomen wordt bij het sluiten van handelsakkoorden. Geen fatsoenlijk klimaatbeleid bij de andere partij, dan geen handelsakkoord. Als het om geld gaat is Macron echter minder concreet dan Merkel. Hij durft nog wel toe te zeggen dat hij samen met andere EU-landen het gat wil dichten als de Verenigde Staten stoppen met financiering voor het wetenschappelijke klimaatpanel IPCC (2 miljoen dollar per jaar). Het echte probleem is echter het dreigende gat van 2 miljard in het Green Climate Fund, de bron van klimaatfinanciering voor armere landen. Waarschijnlijk houdt Macron z’n kruit droog tot zijn eigen extra klimaattop in december in Parijs.

De centen van Merkel en de plannen van Macron. Geld en durf. Als we tijdens de klimaatonderhandelingen wat meer van beide zouden zien, dan komen we nog eens ergens.

Klimaatmores

Bas Eickhout schreef Klimaatmores, daarin geeft hij een blik achter de schermen op de klimaattoppen.

Klimaatmores
Bestel via Libris.nl