Rutte-III moet in Bonn basis leggen voor CO2-reductie van 55 procent uit regeerakkoord

Pre-2020. Een term dat die meesten niet snel zullen gebruiken, maar in Bonn hoor je het de laatste dagen continu.

Wat te doen vóór 2020 is onderwerp van een fiks meningsverschil tussen de twee gebruikelijke kampen: de armere en rijkere landen. De laatste groep vermijdt het onderwerp angstvallig, terwijl de eerste er niet genoeg van kan krijgen. Als de Nederlandse regering de ambitieuze doelstelling van 55 procent minder CO2 in 2030 in Europa kansrijker wil maken, dan doet ze er verstandig aan om deze pre-2020-discussie te benutten.

Gemaakte beloftes waarmaken

De rijkere landen richten zich volledig op het Parijsakkoord, maar dat treedt pas in 2020 in werking. Voor het gemak negeren ze de komende jaren. Tot 2020 geldt officieel nog een verlenging van het Kyotoprotocol (Kyoto-2), maar veel van de rijkere landen hebben die verlenging (nog) niet ondertekend. Daar hebben de armere landen – terecht – flink de pest in. Helemaal nu deze landen de gevolgen van klimaatverandering in toenemende mate voelen. Wil je opwarming echt onder de anderhalve graden houden, dan kun je niet pas in 2020 beginnen.

Ook de Europese Unie gaat niet vrijuit. Ook de EU heeft, door opzettelijk getreuzel van Polen, Kyoto-2 nog niet geratificeerd. Dat is vooral symbolisch, de EU haalt de verplichte CO2-reductie van Kyoto-2 wel. Te veel druk op deze kwestie speelt Polen in de kaart, het drijft de ‘prijs’ voor hun deelname verder op. 

Belangrijker voor de pre-2020-discussie vanuit Europees oogpunt, is dat de EU in wetgeving heeft vastgelegd om te overwegen om de CO2-reductie van 20 procent in 2020 naar 30 procent te verhogen, zodra er een nieuw internationaal klimaatakkoord is. Dat nieuwe internationale klimaatakkoord is er sinds Parijs in 2015, maar vrijwel geen EU-politicus die het over de doelstelling van 2020 heeft.

Belangrijk voor streven Nederlandse regering

De kans dat de EU-landen besluiten de 2020-doelstelling op te hogen is nihil, waarom is de overweging ervan dan toch in het belang van de nieuwe regering? De Nederlandse regering stelt in het regeerakkoord om op Europees niveau in te zetten op 55 procent CO2-reductie in 2030. Een prima streven. Maar zo’n ophoging – de afspraak is nu 40 procent in 2030 – komt niet ineens uit de lucht vallen. Er moet steeds op op het belang van meer ambitie gehamerd worden. Er moet grondwerk verricht worden.

De pre-2020-discussie is daar een uitgelezen kans voor. Europese regeringen moeten gaan realiseren dat er steeds meer steun ontstaat voor ambitieuzere doelstellingen, ook onder andere EU-landen. De druk moet van alle kanten opgevoerd worden. Dat gebeurt onder meer door het besef te creëren dat ook de 2020-doelstelling geen vast gegeven is. De verhitte belangenverschillen in Bonn vormen een uitgelezen decor voor Rutte-III om de Europese geesten rijp te maken voor een uiteindelijke ophoging van de 2030-doelstelling naar 55 procent.

Klimaatmores

Bas Eickhout schreef Klimaatmores, daarin geeft hij een blik achter de schermen op de klimaattoppen.

Klimaatmores
Bestel via Libris.nl